ابرها چندنوع هستند؟

آیا می دانید ابرها چند نوع اند؟
ابر چیست ؟
ابر توده‌ای متراکم از بخار است که در طبقات پایینی و میانی اتمسفر تشکیل می‌شود. عناصر تشکیل دهنده این توده بخار همان عناصر تشکیل دهنده مایعات سطح سیاره می‌باشند. در مورد سیاره زمین، ابرها از بخار آب تشکیل شده‌اند.
نام‌گذاری ابرها
در نامگذاری ابرها از کلمات لاتین با ریشه یونانی استفاده می‌شود. این نامگذاری با توجه به نوع و شکل و همچنین خصوصیات ابر انجام می‌گیرد.
انواع ابرها
– کومولوس (کومه‌ای): نشانهٔ هوای خوب و ملایم.
این ابرها اغلب ساختمان گل‌کلمی داشته و سطح بالای آن حالت گنبدی دارد و متشکل از قطعات کوچک ابرهای سفید پنبه‌ای است.
ابرهای کومولونیمبوس
– کومولونیمبوس (کومه‌ای بارا): به همراه رعد و پیام‌آور طوفان.
این ابرها از توده‌های بزرگ و انبوه ابر که به شکل برج عظیمی است، تشکیل می‌گردند.
ابرهای آلتوکومولوس
– آلتوکومولوس (فرازکومه‌ای): معرف باران احتمالی.
این ابرها شامل لایه‌ها و یا تکه‌های بزرگ گوی مانندی از قطرات زیر آب بوده که معمولاً به صورت شیار و یا امواج نسبتاً منظمی مشاهده می‌گردد.
ابرهای استراتوس
– استراتوس (پوشنی): نشانهٔ نرمه باران احتمالی.
نوع اصلی این ابر لایه‌ای یک‌دست و شبیه مه می‌باشد. و معمولاً به صورت تودهٔ متراکمی از بخار آب که قطر آن در همه‌جا یکسان است، مشاهده می‌گردد. ارتفاع این ابر از سطح زمین بسیار کم است.
ابرهای نیمبواستراتوس
نیمبواستراتوس (بارا پوشنی): نشانهٔ ریزش باران و یا برف ممتد.
ابرهای آلتواستراتوس
– آلتواستراتوس (فرازپوشنی): نشانهٔ ریزش احتمالی باران ملایم.
این ابرها به صورت لایه‌های یکنواخت و متحدالشکل خاکستری یا متمایل به آبی به صورت ترکیبی از الیاف، آسمان را می‌پوشانند.
ابرهای سیروس
– سیروس (پَرسا): معرف هوای آرام و خوب.
این ابرها از مرتفع‌ترین ابرها بوده واغلب به صورت پر مانند و سفید رنگ و شفاف (مملو از بلورهای یخ) در آسمان دیده می‌شوند.
ابرهای سیرواستراتوس
– سیرواستراتوس (پرساپوشنی): معرف نزدیک شدن هوای طوفانی بوده
این ابرها را می‌توان سیروس‌های نازک تور مانندی دانست که از ابرهای کوچک سفید و به هم فشرده به شکل گولهٔ پشمی شکل یافته‌اند. ظهور این ابرها، علامت نزدیک شدن هوای طوفانی بوده و به همین لحاظ، این ابرها را می‌توان پیش از فرارسیدن هوای بد و یا حالت‌های طوفانی هوا، مشاهده نمود.
ابرهای سیروکومولوس
– سیروکومولوس (پرساکومه‌ای): پیام‌آور هوای صاف و آرام.
ساختمان آن‌ها اغلب متشکل از قطعات سفید رنگ بوده و معمولاً پیش از ابرهای سیروس در آسمان ظاهر می‌شوند.
ابرهای استراتوکومولوس
– استراتوکومولوس (پوشنی‌کومه‌ای):
این ابرها دارای رنگی تیره و یا سفید متمایل به خاکستری بوده معمولاً به صورت دسته یا خطوط و یا توده‌های کروی مانند بزرگ و امواج کروی از ابرهای خاکستری با فواصل و شکاف‌های روشن تشکیل می‌گردد. فاقد شرایط بارندگی‌های رگباری است.
– فراکتوکومولوس (کومه‌ای پاره‌پاره)
– فراکتواستراتوس: (پوشنی پاره‌پاره)
– پیروکومولوس (آتش‌کومه‌ای):
این نوع ابر پدیدهٔ گرمایی است که در اثر گرم شدن سریع و شدید یک ناحیه و تبدیل آن به رسانای گرما ایجاد می‌شود و در نهایت به ابر کومولوس تبدیل می‌گردد. آتشفشان‌ها، آتش‌سوزی‌های جنگلی، و انفجارهای هسته‌ای (به شکل ابر قارچی شکل) همگی از دلایل اصلی تشکیل ابرهای پیروکومولوس به‌شمار می‌آیند.

انواع ریشه(علوم سوم ابتدایی)

انواع ریشه:

ریشه ها، از روی شکل ظاهری شان،‌به دو گروه تقسیم می شوند:

۱- ریشه های راست

۲- ریشه های افشان

گیاهان دارای ریشه ی راست:

– ریشه های این گیاهان، به درون زمین نفوذ می کنند تا به آب برسند.

– این گیاهان دارای برگ های پهن هستند.

– رگبرگ ها در گیاهانی که دارای ریشه ی راست می باشند، موازی نیستند.

– دانه های این گیاهان، دو قسمتی است، مانند لوبیا و نخود.

گیاهان دارای ریشه ی افشان:

– ریشه های این گیاهان،‌در زیر سطح خاک پخش می شوند.

– رگبرگ های این گیاهان،‌موازی هستند.

– دانه های آن ها، یک قسمتی است. مانند: ذرت، برنج خرما و گندم.

کاکتوس ها هم،‌ریشه های افشان دارند که در زیر سطح زمین به طور وسیع پخش می شوند. تا آب باران را جذب کنند.

حالا می توانیم بگوییم که ریشه های راست، برای گرفتن آب از قسمت های عمیق و ریشه های افشان برای گرفتن آب از سطح زمین مناسب هستند.

۱- ریشه های راست : اغلب گیاهان دولپه ای ، ریشه های مستقیم ایجاد می کنندکه به عمق زمین می روند که به اینگونه ریشه ها ، ریشه های راست می گویند.مثل اسفناج،تاج خروس،گل سرخ.
۲- ریشه های ذخیره ای : این ریشه ها ذخیره ای از مواد غذایی اند که برای استفاده گیاه ساخته می شوند،این نوع گیاهان معمولاً دو ساله اند و اندوخته غذایی را معمولاً در سال دوم به مصرف اندامهای تولید مثل گل ، دانه و میوه می رسانند.مانند: چغندر،هویج،ترب،شلغم و تربچه.
۳- ریشه های افشان : در قشر سطحی خاک گسترش می یابند و شبکه وسیعی را جهت جذب آب و مواد محلول در آن ایجاد می کند . مانند: تک لپه ای ها بخصوص گندمیان.در تک لپه ای ها پس از رشد ساقه چه و رسیدن به سطح خاک از محل گره های ساقه درداخل خاک ریشه های نابجا تولیدشده و ریشه اصلی از بین می رود، سپس ریشه های نابجا به شکل ریشه های افشان توسعه می یابند. ریشه های افشان از لحاظ ضخامت یکسانند و تفاوتی بین ریشه اصلی و فرعی آنها نیست.
ریشه ها به انواع مختلف دیگر نیز یافت میشوند که گاهی فعالیت دیگری نیز دارند، برخی از گیاهان ریشه های هوایی ایجاد می کنند که ظاهراً در جذب رطوبت هوا مؤثرند.مثل: انجیر معابد و ثعلب وذرت.
در ذرت ریشه های هوایی سبب استحکام گیاه شده ونقش جذب آب ومواد را نیز برعهده دارند.
در ثعلب ریشه های هوایی کلروفیل دارد و فتوسنتز میکند.

خصوصیات تشریحی ریشه:
ساختمان نخستین ریشه:بسیاری از ریشه ها در نوک خود کلاهک ریشه دارند ،بر خی گیاهان به کلی فاقد کلاهک میباشند،عمل کلاهک دقیقاً مشخص نیست ولی بسیاری از متخصصان دو عمل مهم را به کلاهک نسبت داده اند:
۱- حفاظت از بخش مریستم نوک که درست در نوک ریشه و زیر کلاهک قرار دارد.
۲- هدایت زمین گرایی مثبت ریشه را بر عهده دارد که اگر کلاهک قطع شود ریشه سرگردان می شود.
ریشه های دارای مریستم انتهایی یا نوک است که مسئول رشد ساختمان نخستین ریشه می باشد.مریستم نوک در رأس ریشه و درست زیر کلاهک قرار گرفته است این سلولهای مریستمی بخشهای ریشه را می سازند. این سلولها بتدریج که از ناحیه مریستم فاصله می گیرند به بافتهای مختلف متمایز می شوند.

تهیه وتنظیم:یوسف رحیمی

www.moallemshop.com