اطلاعاتی جالب درباره سیارات منظومه خورشیدی

منظومه خورشیدی دارای هشت سیاره است.

منظومه خورشیدی از تمام سیاراتی که به دور خورشید گردش می کنند، تشکیل شده است. افزون بر سیارات، در این منظومه اقمار، ستاره های دنباله دار، سیارک ها، خرد سیارات و گرد و غبار و گاز نیز حضور دارند. در شریطی که منظومه خورشیدی دارای هشت سیاره است اما بیش از ۱۰۰ دنیا دارد. در ادامه ایمیل حقایقی جالب توجه درباره سیارات این منظومه ارائه می کنیم.

سیاره عطارد

عطارد نزدیک‌ترین سیاره به خورشید و همچنین کوچکترین سیاره در خورشیدی است. عطارد تنها طی ۸۸ روز زمینی مدار سالانه خود را تکمیل می کند. عطارد سریع‌ترین سیاره در منظومه شمسی است و تنها طی ۱۱۶ روز زمینی یک بار به دور خورشید گردش می کند.

عطارد سریع‌ترین سیاره در منظومه شمسی است

سیاره زهره (ونوس)

سیاره زهره (ونوس) دارای اتمسفری ضخیم است که بیشتر از ۹۶ درصد آن از دی اکسید کربن تشکیل شده است. ونوس یا زهره نام خود را از الهه عشق و زیبایی روم باستان گرفته و سیاره خواهر زمین نامیده می شود. از نظر اندازه و گرانش، زهره نزدیک‌ترین سیاره به سیاره زمین است.

زهره نزدیک‌ترین سیاره به سیاره زمین است.

سیاره زمین

حدود ۷۱ درصد از سطح سیاره زمین با آب پوشیده شده است. زمین تنها سیاره در خورشیدی محسوب می شود که مقدار قابل اندازه گیری از آب را دارا است. سن سیاره زمین حدود ۴٫۵ میلیارد سال ارزیابی شده است و از هسته ای آهنی سود می برد. حدود ۷۸ درصد از اتمسفر این سیاره را نیتروژن تشکیل می دهد.

 سن سیاره زمین حدود ۴٫۵ میلیارد سال ارزیابی شده است.

سیاره مریخ

سیاره مریخ که به نام سیاره سرخ نیز شناخته می شود منزلگاه المپوس مونز، دومین کوه بلند شناخته شده در منظومه شمسی است. سرخ دیده شدن مریخ به واسطه تراکم بالای اکسید آهنی است که روی سطح آن یافت می شود. سیاره مریخ دارای دو ماه کوچک با شکل نامنظم به نام های “فوبوس” و “دیموس” است.

سیاره مریخ دارای دو ماه کوچک با شکل نامنظم به نام های “فوبوس” و “دیموس” است.

سیاره مشتری

سیاره مشتری سومین شی درخشان در آسمان پس از ماه و زهره است و می تواند نور کافی برای سایه انداختن روی کره زمین را ایجاد کند.
مشتری یک غول گازی است و بزرگترین سیاره در منظومه شمسی محسوب می شود و توفانی عظیم در آن گردش می کند. مشتری به واسطه لکه بزرگ سرخ خود که در حقیقت توفانی عظیم است، شهرت دارد.

مشتری بزرگترین سیاره در خورشیدی محسوب می شود.

سیاره کیوان

سیاره کیوان به واسطه حلقه هایی که اطراف آن را فرا گرفته اند، مشهور است. این حلقه ها بیشتر از یخ، سنگ و غبار تشکیل شده اند. یک گردش کامل کیوان به دور خورشید حدود ۲۹٫۵ سال زمینی طول می کشد. کیوان دارای ۶۲ ماه شناخته شده است و یکی از آنها به اندازه ای بزرگ است که دارای اتمسفر مختص به خود است. این تنها نمونه در نوع خود در خورشیدی محسوب می شود.

یک گردش کامل کیوان به دور خورشید حدود ۲۹٫۵ سال زمینی طول می کشد.

سیاره اورانوس

اورانوس به عنوان یک غول یخی شناخته می شود و تنها سیاره در خورشیدی است که از نام یک خدای یونانی به جای یک نام رومی بهره می برد. اوانوس اندکی کمتر از ۳ میلیارد مایل از خورشید فاصله دارد و حول یک محور موازی گردش می کند. این به معنای آن است که هر قطب اورانوس روزها و شب هایی که ۴۲ سال زمینی طول می کشند را تجربه می کنند. از نظر فاصله، اورانوس هفتمین سیاره از خورشید محسوب می شود اما دارای سردترین اتمسفر با دمای منفی ۳۵۰ درجه فارنهایت (۱۷۶٫۷ درجه سلسیوس) است.

اورانوس به عنوان یک غول یخی شناخته می شود.

سیاره نپتون

نپتون نام خود را از خدای دریا در روم باستان گرفته است و دورترین سیاره به خورشید محسوب می شود. نپتون در سال ۱۹۸۹ توسط کاوشگر فضایی ویجر ۲ مشاهده شد. این کاوشگر فضایی ۱۲ سال پیش از آن تاریخ توسط ناسا پرتاب شده بود.
نپتون نخستین سیاره ای بود که به واسطه پیش بینی های ریاضی به جای مشاهده مستقیم کشف شد. “الکسیس بووارد”، فضانورد، متوجه اختلافی در مدار اورانوس شد که خیلی زود با حضور نپتون توضیح داده شد.

نپتون نخستین سیاره ای بود که به واسطه پیش بینی های ریاضی کشف شد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
همین حالا دیدگاه خود را ثبت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *